Hipotermia i sposoby ratunku.

Hipotermia.

Hipotermia i sposoby ratunku.

Dla Medycyny temperatura 16ºC wnętrza człowieka jest tą wartością, poniżej której ustają bezpowrotnie czynności życiowe. Czasami zdarza się, że lekarze uzdrawiają ludzi z temperaturą wnętrza ciała poniżej 16ºC. Tak jak ostatnio w przypadku dwuletniego chłopca, który w samej piżamce i skarpetkach wyszedł z domu przy temperaturze powietrza -7ºC. Ciepłota jego wnętrza wynosiła zaledwie 12 st. Celsiusza. Niestety znane są także przypadki kiedy obniżenie temperatury ciała do 25ºC kończy się śmiercią.
Nie można przewidzieć u kogo i jak szybko wystąpi hipotermia(obniżenie temperatury wewnętrznej organizmu). Wiadomo jednak, że na mrozie radzą sobie lepiej osoby „puszyste” od osób szczupłych, oraz że kobiety są bardziej odporne na niższe temperatury niż mężczyźni.

Reakcja organizmu na wyziębienie.


Spadek temperatury ciała do 36,1ºC powoduje dreszcze(są reakcją obronną, które służą ogrzewaniu narządów wewnętrznych) i napięcie mięśni. Zaczynają boleć ręce i stopy, sztywnieją mięśnie karku i barków.
Dalszy spadek temperatury ciała jest uzależniony od wielu czynników: od kondycji, ubrania, ostatnio spożytego posiłku...
Organizm człowieka na wskutek niskiej temperatury reaguje obkurczeniem naczyń włosowatych, wysyłając krew z odsłoniętych części ciała do ochrony ważnych organów. Gdy ciało człowieka dalej jest wystawione na działanie niskich temperatur po kilkudziesięciu minutach dojdzie do stanu płytkiej hipotermii(temp. ciała 34-35ºC). Przy tak wyziębionym ciele mięśnie są sztywne i każdy ich ruch jest bolesny. Poza tym nasza percepcja zostaje zachwiana co przekłada się na brak koncentracji i logicznego myślenia. W takim stanie człowiek jest podatny na różne wypadki, które mogą powodować niebezpieczne kontuzje, jednak jeszcze jest w stanie sam sobie pomóc.
Dalsze ochładzanie organizmu doprowadza do zmniejszenia wydolności naszego mózgu, które może doprowadzić do braku racjonalnego myślenia, utraty świadomości, zaników pamięci. Przy temperaturze ciała 32-33ºC zaczyna występować zobojętnienie i bezczynność i osoba wyziębiona nie jest w stanie sama sobie pomóc i pilnie potrzebuje pomocy z zewnątrz.
Dla człowieka czerwoną linią jest temperatura ciała 32ºC. Przy tej temperaturze występuje głęboka hipotermia. Krew gęstnieje, zwalnia przemiana materii a organizm przestaje wytwarzać dreszcze. Gdy temperatura wnętrza ciała wynosi poniżej 30ºC serce przestaje miarowo bić a mózg zaczyna rejestrować różne omamy. Po tym następuje utrata świadomości i niedługo po tym koniec. Oczywiście można jeszcze uratować człowieka będącego w stanie głębokiej hipotermii, jednak może się to udać tylko przy pomocy ratowników, lekarzy, medycyny, sprzętu umożliwiającego przeprowadzenia krążenia pozaustrojowego, który jest dostępny tylko w nielicznych szpitalach.
Część ludzi będących w stanie hipotermii umiera w czasie akcji ratunkowej. Zgon może nastąpić na skutek wstrząsu, który spowodowany jest zbyt szybkim ogrzaniem ciała.

Jak ratować?

Poszkodowanego trzeba uchronić przed dalszym wyziębieniem, pamiętając o tym aby nie umieszczać w bardzo ogrzanym pomieszczeniu. Gdy poszkodowany jest nieprzytomny, nie oddycha i brak jest u niego wyczuwalnego tętna musimy wezwać specjalistyczne służby i podjąć akcję resuscytacyjną. Natomiast gdy osoba wyziębiona jest nieprzytomna a występuje u niej tętno i oddech, układamy ją w pozycji bocznej bezpiecznej i okrywamy np. kocem. Jeżeli osoba poszkodowana jest w mokrej odzieży należy ją zdjąć przed okryciem kocem. Po tym wzywamy pomoc medyczną i monitorujemy stan poszkodowanego.
Jeśli osoba poszkodowana jest przytomna podajemy jej gorący napój (najlepiej posłodzony), lub wysokokaloryczny posiłek, który dostarczy kalorii. Osoba bardzo wychłodzona nie powinna się ruszać, ani nie powinno się masować zmarzniętych części ciała, gdyż może to powodować odpływ zimnej krwi w głąb ciała, a tym samym obniżyć temperaturę wnętrza ciała.


Warto wiedzieć, że osoba która przeżyła zamarznięcie nierzadko zostaje poddana amputacji kończyn, nosa czy uszu.



Czytaj dalej »

Jak nie zamarznąć?

Zima.
W taką pogodę łatwo o hipotermię.

Walka z mrozem - Jak nie zamarznąć?

Zawsze kiedy wychodzimy na duży mróz powinniśmy być odziani w ciepłe ciuchy. Najlepszym sposobem zmniejszającym wyziębienie jest ubieranie się „na cebulkę”, czyli założenie kilku warstw ubrań. Pomiędzy warstwami ciuchów powstaje poduszka powietrzna, która izoluje ciało przed mrozem. Ważne jest także żeby ubrania były nieprzewiewne, bo wiatr skuteczne wydmucha ciepło z naszej poduszki powietrznej i aby nasza odzież nie chłonęła wilgoci, ponieważ wilgotna potęguje ucieczkę ciepła z naszego ciała. Dlatego wszyscy, którzy lubią zimowe długie wędrówki lub sporty zimowe powinni pomyśleć o zakupie termoaktywnego ubrania, które uwalnia parę wodną, jednocześnie zabezpieczając nasze ciało przed wilgocią.
Doraźnym sposobem walki z wyziębieniem organizmu jest wprowadzenie naszego ciała w ruch. Możemy machać rękami, podskakiwać, wykonywać przysiady czy robić inne lekkie ćwiczenia fizyczne. To poprawi nasz bilans cieplny, jednak gdy ciało człowieka nadal jest eksponowane na działanie niskich temperatur po kilkudziesięciu minutach będzie nam zagrażać hipotermia.
Co zrobić kiedy jesteśmy na wyprawie gdzieś w środku lasu, nie mamy już nic do założenia, do najbliższych zabudowań mamy kilka kilometrów, a zaczynamy mieć objawy hipotermii? Żeby przeżyć powinniśmy zjeść coś wysokokalorycznego(jeżeli posiadamy), ukryć się przed wiatrem, rozpalić ognisko i ogrzać się przy nim. Pomiędzy warstwy ubrań powkładać korę drzew, suchą trawę i liście, znalezione stare szmaty czy gazety, które niestety często występują w naszych lasach. Oczywiście w sytuacji zagrożenia życia dobrze jest wiedzieć jak wezwać pomoc.

Warto tutaj wspomnieć o tym, że alkohol pity w celu rozgrzewania organizmu ma odwrotny skutek. Człowiek po wypiciu alkoholu wyziębia się szybciej, a wypity alkohol powoduje tylko i wyłącznie uczucie gorąca.
Czytaj dalej »

Bransoleta z paracordu - przydatny gadżet.


paracord
Bransoleta z paracordu.

Bransoleta z paracordu.

Od jakiegoś czasu na ulicy można zauważyć ludzi z dziwnymi bransoletkami ze sznurka.

Co oznaczają te bransoletki? Oznaczają to, że ich „nosiciele” prawdopodobnie są preppersami albo survivalowcami.

Z czego jest zrobiona i do czego służy taka bransoletka? Taka bransoletka jest wykonana z paracordu czyli z linki pierwotnie stosowanej w spadochronach, a jej zastosowanie jest ograniczone jedynie do zasobu twoich pomysłów.





Wymienię tylko kilka jej funkcji:
  • jako bransoletki,
  • do budowy schronienia(np mocowanie tropiku namiotu, budowanie szałasu)
  • do oplotów trzonków narzędzi i rękojeści noży,
  • do troczenia i zabezpieczania ekwipunku,
  • jako sznur do suszenia mokrych ubrań,
  • jako sznurowadła lub do prowizorycznej naprawy obuwia,
  • do budowy prowizorycznego łuku, czy procy do polowań,
  • do budowy łuku ogniowego,
  • do naprawy ramienia plecaka lub innego uszkodzonego sprzętu wiążąc elementy ze sobą,
  • do budowy tratwy lub jej cumowania,
  • do usztywniania złamanej kończyny,
  • jako opaska uciskową przy tamowaniu krwawienia z ran,

W lince z paracordu znajdziemy siedem rdzeni(cieńszych linek), które po wyciągnięciu z oplotu możemy użyć np:

  • do naprawy lub budowy sieci rybackich,
  • do łowienia ryb,
  • jako nici do szycia,
Nigdy nie wiadomo kiedy może być potrzebny kawałek sznurka, a noszenie w kieszeni kilku metrów może być nieco kłopotliwe. Dlatego noszenie takiej bransolety z paracordu powoduje, że zawsze masz przy sobie zapas tej przydatnej rzeczy, która może pomóc przetrwać sytuację kryzysową.
Czytaj dalej »

Podejmij decyzję i zostań preppersem!

człowiek przygotowany
Preppers.

Zostań preppersem.

Od dawna media bombardują nas informacjami o zagrożeniach płynących z każdej strony otaczającego nas świata. Konflikt na Ukrainie, walki z Państwem Islamskim, przewidywana wielka powódź spowodowana topnieniem lodowców, wirus Ebola... Zagrożeń jest dużo więcej, dlatego nie ma sensu ich tu wymieniać. Lepiej uświadom sobie już teraz, że jesteś Preppersem i zacznij przygotowywać siebie i swoją rodzinę na wypadek walki o przetrwanie.

Zanim ty i twoi bliscy zostaniecie zagrożeni powinieneś ułożyć plan. Plan, który wprowadzisz w życie kiedy niebezpieczeństwo zapuka do twych drzwi. Jak go ułożyć? Poniższe wskazówki powinny w tym pomóc.

1. Na pewno do przetrwania będziesz potrzebował schronienia, wody i żywności. Pomyśl gdzie możesz uciec i przeczekać zagrożenie (np. piwnica, dom za miastem, rodzina na wsi, specjalnie wybudowany do tego celu bunkier). Pamiętaj , że nawet największe zapasy kiedyś się skończą. Pomyśl czego będziesz potrzebował w późniejszym czasie? Jak będziesz zdobywał wodę i pożywienie jeżeli ewentualny kryzys się wydłuży?

2. Ułóż listę rzeczy, które na bieżąco zapewnią wodę i pożywienie (np. filtry i/lub tabletki z chlorem do odkażania wody, wnyki, wędki, prymitywna broń do polowań).

3. Ułóż plan awaryjny. Zaplanuj drogi zapasowe i wyjścia ewakuacyjne. Spróbuj przewidzieć potencjalną zmianę planu, gdyż może się okazać, że z jakiegoś powodu twój pierwotny koncept nie jest możliwy do realizacji. W przypadku kiedy coś pójdzie nie tak, musisz być elastyczny i dostosować się do otaczających realiów. Bądź gotowy zmienić cel podróży, albo opuścić dotychczasowe schronienie jeżeli przestanie być ono bezpieczne.

4. Znaj podstawową zasadę, że w ekstremalnych sytuacjach przestają obowiązywać prawa. W tedy obowiązuje prawo silniejszego i bardziej cwanego. W sytuacji zagrożenia otaczające społeczeństwo może okazać się dla nas bardzo niebezpieczne. Zdesperowani ludzie w poszukiwaniu żywności mogą być skłonni do brutalnych działań przeciwko tobie i twoim bliskim aby zdobyć wasz dobytek. Dlatego nie afiszuj się z tym co masz i zabezpiecz swoich bliskich i prowiant przed atakami. Zdobądź lub zbuduj prymitywną broń i 
pułapki do ochrony.

5. Nigdy nie wiadomo kiedy kryzys minie, dlatego w sytuacji zagrożenia nie czekaj do wyczerpania zapasów, ale staraj się zdobywać je na bieżąco. Może okazać się, że będziesz musiał oddalić się z miejsca schronienia aby zdobywać żywność np. polując albo zbierając owoce pól, lasów, łąk...

6. Największym wrogiem preppersa jest pośpiech i błędne decyzje. Aby przeżyć musisz odłożyć emocje na bok i skupić się na sytuacji kryzysowej. Kiedy masz zgromadzone zapasy łatwiej jest zachować spokój i racjonalne myślenie, a to ułatwia stawić czoła przeciwnościom losu. Kiedy jesteś nieprzygotowany łatwo popaść w rozpacz i inne negatywne emocje, które mogą skutkować podejmowaniem zbędnego ryzyka.

Bądź preppersem i bądź gotowy! Gotowość nie tylko oznacza robienie zapasów ale także wiedzę i umiejętności. Bądź gotowy porzucić dotychczasowe wygodne życie, ze sklepami, restauracjami, telefonami, komputerami i innymi ułatwiającymi życie wynalazkami.

Czytaj dalej »

Substytuty żywności.

Substytuty żywności.

W ciężkich czasach możemy mieć trudności z zorganizowaniem pełnowartościowych produktów do spożycia dlatego wiedza jak stworzyć ich substytuty może się przydać w sytuacji kryzysowej.

Miód sztuczny.

Miód sztuczny jest produktem otrzymanym przez przekształcenie cukru (sacharozy) działaniem kwasów na cukier inwertowany (glukozę i fruktozę) tj. na taki sam cukier jaki jest zawarty w miodzie naturalnym. Dzięki temu (pomijając nieobecność witamin i specyficznych substancji smakowych) wartość odżywcza miodu sztucznego jest niemal identyczna jak miodu naturalnego.

Naczynie w którym przeprowadza się przekształcenie cukru nie ogrzewa się bezpośrednio ale robi się kąpiel wodną. Na 0,80 kg białego cukru dodaje się 200 ml wody i 1 g kwasku cytrynowego i całość ogrzewa do temperatury 90-100ºC od 30 minut do 2 godzin ciągle mieszając. Na skutek inwersji ciężar cukru zwiększy się o około 5%. Powstałe szumowiny usuwa się.
Płynny sztuczny miód rozlać trzeba do butelek lub słoi i umieścić w chłodnym miejscu celem skrystalizowania.

Kawa słodowa.

Kawę słodową przyrządza się z jęczmienia, żyta lub pszenicy. Ziarno najpierw się myje a następnie trzykrotnie moczy w wodzie o temp 12-17 , zmieniając wodzę co 7-8 godzin. Pierwsze moczenie powinno trwać 12 godzin, drugie 14 godzin a trzecie 16.
Po namoczeniu ziarno należy trochę osuszyć, a następnie poddać słodowaniu (kiełkowaniu ziarna)w temperaturze ok 25ºC przez około 5 dni.
Świeży słód praży się w temp 65ºC przez 15-40 minut, a następnie przez godzinę w temp 100ºC. Po tym czasie podnosi się temperaturę do 170-180ºC i utrzymuje przez około 30 minut. W tym czasie słód nabiera barwy ciemnobrunatnej, na wskutek karmelizacji cukru. Pod koniec prażenia słód zalewa się niewielką ilością wody, żeby środek ziarna nie suszyło się zbyt gwałtownie. Po zakończonym prażeniu ziarno studzi się.

Herbata.

Najlepszymi do produkcji herbaty są liście borówek, poziomek, truskawek, malin, wiśni oraz cykoria, żołędzie, suszone jagody, owoce i warzywa.

Prażenie surowca. Liście suszy się na słońcu lub w suszarce w temp 25-35ºC, następnie kruszy i dalej praży bez dostępu powietrza. Po prażeniu otrzymuje się gotowy produkt.

Suszenie. Liście suszy się w ciągu ok 5 godzin, a następnie praży się przez ok 12 godzin, zwija i ponownie suszy.


Fermentacja. Liście suszy się i zwija, a następnie poddaje fermentacji, zwilża się je i przykrywa wilgotną tkaniną. Po ukończeniu fermentacji liście suszy się na słońcu lub w suszarce.
Czytaj dalej »

Przechowywanie ryb.

Przechowywanie ryb.

Ryby żywe przechowuje się w dużych naczyniach takich jak kadzie, wanny, beczki. Częstotliwość wymiany wody jest zależna od ilości przechowywanych ryb i pojemności naczynia. Trzeba jednak pamiętać, że ryby nie lubią gwałtownych zmian temperatury wody. Pojemnik z rybami umieszcza się w pomieszczeniu chłodnym i przewiewnym. Przy częstej wymianie wody ryby można trzymać w takich warunkach kilka dni.
Idealnym rozwiązaniem jest trzymanie ryb w specjalnej pułapce w ich naturalnym środowisku.

Ryby suszone można przechowywać w pomieszczeniach suchych, chłodnych i przewiewnych, w temperaturze 10ºC.

Ryby słabo nasolone i krótko wędzone w dymie gorącym można przechowywać 2-3 dni w temperaturze pokojowej, natomiast ryby dobrze nasolone i wędzone zimnym dymem można przechowywać 6-7 dni w temperaturze pokojowej, a w pomieszczeniach chłodnych do 2 miesięcy.

Ryby wędzone gorącym dymem są bardzo nietrwałym produktem, gdyż latem trzeba je spożyć natychmiast po uwędzeniu, a zimą trzeba je trzymać w temperaturze poniżej 1ºC.

Marynaty rybne (rolmopsy, śledzie marynowane) mogą być przechowywane do 2 tygodni, a zimą parę miesięcy, w zależności od temperatury pomieszczenia, w którym są składowane.


Ryby solone. Oczyszczoną świeżą rybę wkłada się do pojemnika z solanką, przygotowaną wcześniej w następujący sposób: do przegotowanej wody wsypuje się sól jadalną w takiej ilości, aby jej nadmiar nierozpuszczony w wodzie osiadł na dnie. Odpowiednie nasolenie solanki można sprawdzić wrzucając do niej surowe, świeże jajko, które nie powinno utonąć. Ryby w takiej zalewie przechowuje się w pomieszczeniu, którym panuje ok 10ºC.
Czytaj dalej »

Jak przechowywać mięso.

jak przechowywać mięso
Mięso - źródło białka.

Jak przechowywać mięso.

Często zastanawiamy się co mamy zrobić z nadmiarem pożywienia. Oczywiście nie ma z tym większego problemu kiedy mamy trochę miejsca w sprawnej lodówce, w zamrażalniku, czy kawałek podłogi na balkonie w czasie mroźnych dni.
Problem pojawia się wtedy kiedy tych "luksusów" nie mamy a jesteśmy w posiadaniu mięsa, które chcemy poddać konserwacji.


Jak przechowujemy mięso?

Świeże mięso i produkty mięsne należy przechowywać w pomieszczeniach chłodnych, zaciemnionych, wentylowanych i czystych. Mięso bardzo łatwo przejmuje obce zapachy dlatego też należy pamiętać aby przechowywać je z dala od środków wydzielających mocny zapach.

1. Konserwacja mięsa za pomocą korzenia chrzanu.

Czyste korzenie chrzanu ścina się na wiórki i obkłada się nimi surowe mięso, które następnie zawija się w papier pergaminowy i umieszcza się w chłodnym miejscu. Taki sposób konserwacji daje możliwość przechowywania mięsa na okres 1-2 dni.

2. Konserwacja mięsa za pomocą liści chrzanowych.

Surowe mięso owija się umytymi i osuszonymi wcześniej liśćmi chrzanu, które następnie zawija się w papier pergaminowy i umieszcza się w chłodnym miejscu. Taki sposób konserwacji daje możliwość przechowywania mięsa na okres 1-2 dni.

3. Konserwacja mięsa za pomocą cebuli i czosnku.

Surowe mięso naciera się zmiażdżonym czosnkiem, skrapia olejem(jadalnym), grubo obkłada plastrami cebuli, a następnie umieszcza się w pojemniku z zamknięciem np. garnek, brytfanna ewentualnie zawinąć w folię aluminiową.

4. Konserwacja za pomocą liści pokrzywy.

Surowe mięso owija się umytymi i osuszonymi wcześniej liśćmi pokrzywy, które następnie zawija się w papier pergaminowy i umieszcza się w chłodnym miejscu. Taki sposób konserwacji daje możliwość przechowywania mięsa na okres 1-2 dni. Kwas mrówkowy zawarty w liściach pokrzywy działa konserwująco.

5. Konserwacja mięsa za pomocą octu.

Surowe mięso zawija się w czysty materiał nasączony octem 6% i umieszcza w chłodnym miejscu.

6. Konserwacja za pomocą kwaśnego mleka.

Surowe mięso tnie się na kawałki, wkłada do pojemnika i zalewa kwaśnym mlekiem lub serwatką. Całość umieszcza się w chłodnym miejscu.

7. Konserwacja mięsa za pomocą zalewy octowej.

1 litr osolonej wody miesza się z i litrem octu spirytusowego 6% i zagotowuje. Ostudzoną zalewę wlewa się do pojemnika z wcześniej obłożonym cebulą mięsem i całość wkłada w chłodne miejsce.
Tak zakonserwowane mięso można przechowywać latem 2-3 dni.

8. Solenie na sucho.

Mięso naciera się solą i umieszcza w pojemniku warstwami, posypując poszczególne warstwy solą. Mięso przed przygotowaniem do spożycia powinno się wymoczyć w zimnej wodzie w celu usunięcia nadmiaru soli.

9. Przechowywanie mięsa w słojach.

Mięsa przeznaczonego do wekowania w słojach nie powinno się obrabiać termicznie do całkowitego rozmiękczenia. Mięso wkłada się do odpowiednio wyjałowionych słojów tak aby pozostało jak najmniej powietrza. Brzegi słoja wyciera się czystą ściereczką wcześniej zanurzoną we wrzątku i wyciśniętą, zakłada się gumową uszczelkę, a następnie zamyka się wieko słoja i zakłada klamrę(słoje WECK). Słoje napełnione mięsem, pasztetem itp. ustawia się na ścierce lub drewnianej podkładce umieszczonej na dnie dużego garnka w wodą.
Garnek ze słojami w środku ogrzewa się do temperatury wrzenia, którą utrzymuje się przez 1,5 h. Po tym czasie słoiki wyciąga się i pozostawia do ostygnięcia. Temperatura wody i słojów musi być przybliżona, gdyż zbyt duża różnica może spowodować popękanie szkła.
Produkty przygotowane w ten sposób mogą być przechowywane przez kilka tygodni.

10. Przechowywanie mięsa surowego.

Mięso surowe należy przechowywać na wisząco, w przewiewnym, chłodnym i ciemnym pomieszczeniu. Mięso trzeba zabezpieczyć przed insektami.


11. Konserwacja mięsa przez suszenie.

Chude mięso, płuczemy w wodzie, osuszamy i tniemy na paski ok 5 mm, solimy i przyprawiamy według upodobań. Odstawiamy mięso aby sól je zakonserwowała, a następnie suszymy np. w piekarniku.


Czytaj dalej »

Przechowywanie żywności pochodzenia roślinnego.

Przechowywanie żywności pochodzenia roślinnego.

Wiedza o przechowywaniu produktów spożywczych jest bardzo ważna. Dlatego warto wiedzieć, że przechowywanie artykułów spożywczych zależy przede wszystkim od rodzaju przechowywanego produktu i od warunków, w jakich jest on przechowywany. Najważniejsze czynniki, które mają wpływ na przechowywanie artykułów spożywczych to: temperatura(utrzymanie możliwie jednakowej temperatury), wilgotność powietrza, właściwa wentylacja, światło oraz przestrzeganie czystości.
Artykuły żywnościowe można podzielić na dwie grupy:
  • pochodzenia roślinnego – owoce, warzywa, przetwory warzywne i owocowe oraz artykuły mączne.
  • pochodzenia zwierzęcego – jaja, artykuły mięsne, mleczarskie i rybne.

Trzeba wspomnieć, iż tłuszcze należą do obu w/w grup.

1. Przechowywanie warzyw w stanie świeżym.

Sposób przechowywania powinien być dostosowany do rodzaju warzyw i warunków, jakimi się rozporządza.
Warzywa przechowywać możemy w chłodniach, przechowalniach, ziemiankach, piwnicach, na strychach, w kopcach, rowach oraz w gruncie.
Chłodnie wyposażone są w specjalnie agregaty, pozwalające na regulowanie temperatury i wilgotności optymalnej dla danego surowca. W chłodniach przechowuje się tylko duże partie towarów.
Przechowalnie są to pomieszczenia zabezpieczające przed mrozami i wysoką temperaturą. Są wyposażone w wentylację i służą wyłącznie do przechowywania warzyw w stanie świeżym tylko przez okres późnojesienny i zimowy do wczesnej wiosny.

2. Przechowywanie warzyw w ziemiankach.

Ziemianka ma konstrukcję drewnianą o dowolnych wymiarach, może być umieszczona w ziemi lub na jej powierzchni. Na konstrukcję drewnianą nałożona jest warstwa słomy, a na nią warstwa ziemi o grubości 20-30 cm. Do wentylacji służą kominy, które w razie mrozu zatyka się. Ziemianka powinna być zamykana. Warzywa układa się bezpośrednio na ubitą ziemię.
Just-To-Survive.com
Ziemianka.

3. Przechowywanie warzyw w kopcach.

Kopce powinny mieć kierunek z północy na południe. Takie ustawienie kopca zmniejsza ekspozycję kopca na promienie słoneczne. Kopce mają na ogół wysokość ok 100 cm, szerokość 150 cm, długość dowolną. Warzywa usypuje się w pryzmy, nakrywa suchą słomą(20-25 cm ugniecionej słomy), całość narzuca się warstwą ziemi (ok 10 cm) i uklepuje aby deszcz mógł swobodnie spłynąć. Wzdłuż kopca robi się rowki aby spływająca woda nie podchodziła pod kopiec. Przed zimą kopiec obsypuje się 30-50 cm warstwą ziemi w celu zwiększenia izolacji.
Kopce z warzywami przeznaczonymi do wcześniejszego niż na wiosnę zużycia powinno się nakrywać liśćmi, łętami itp. aby ułatwić wyjmowanie warzyw w czasie zimy. Nakrycie służy za warstwę izolacyjną, po usunięciu której warzywa zaczynają szybko wzrastać i gnić.
Just-To-Survive.com
Kopiec.

4. Przechowywanie warzyw w dołach.

Warzywa wsypuje się do dołu o głębokości 50-60 cm i szerokości 40-50 cm. Na nie sypie się warstwę ziemi ok 10 cm, z nastaniem mrozów rów z warzywami przykrywa się np. warstwą słomy i całość przysypuje warstwą ziemi.
Just-To-Survive.com
Przechowywanie warzyw w dołach.

5. Przechowywanie warzyw w piwnicach.

W piwnicach można przechowywać wszystkie warzywa (z wyjątkiem cebuli i czosnku) pod warunkiem, że piwnica nie jest podmokła i można ja przewietrzać oraz utrzymywać w niej odpowiednią temperaturę.
Piwnice powinny mieć dostęp świeżego powietrza(posiadać wentylację) i utrzymywać odpowiednią temperaturę wahającą się w przedziale 2-6ºC. Aby piwnica utrzymywała taką temperaturę , jej ściany i sklepienie powinno być odpowiednio grube i zaizolowane np. warstwą ziemi. Wejście do piwnicy powinno być umieszczone w korytarzu lub przedsionku, które zabezpieczy przed bezpośrednim dostaniem się świeżego(gorącego lub mroźnego) powietrza z zewnątrz. Piwnica powinna być zamykana i mieć wysoki próg aby woda nie wlewała się do środka, oraz nie powinna być wystawiona na promienie słoneczne.

6. Przechowywanie warzyw w gruncie.

Ten sposób przechowywania stosuje się w przypadku warzyw wytrzymałych na niską temperaturę tj. pietruszkę,brukselkę, pory.
Brukselkę rosnącą w miejscu zacisznym można pozostawić w gruncie bez przykrycia, lub też ziemię między rzędami można przykryć liśćmi i słomą. Pory można także pozostawić w gruncie i dodatkowo obsypać ziemię do 3/4 ich długości. Z nastaniem silnych mrozów na wierzch kładzie się łęty i liście. Pietruszkę przed nastaniem mrozów wykopuje się, ukręca nać i wsadza się w ziemię rzędami na tej samej głębokości na jakiej rosła. Po przyjściu mrozów pietruszkę przykrywa się ok 30 cm warstwą liści, ściółki itp.

7. Przechowywanie warzyw w beczce.

Beczkę wkopuje się w ziemię pionowo lub poziomo. Po napełnieniu beczki otwór zatyka się np. workiem jutowym wypełnionym słomą lub trocinami. I całość zasypuje ziemią.

Warzywa takie jak cebula czy czosnek najlepiej przechowywać splecione w warkocz lub włożone do siatki z rzadkiej tkaniny zawieszone w przewiewnym miejscu.

8. Przechowywanie owoców w stanie świeżym.

W normalnych warunkach (nie w chłodni) owoce letnie takie jak: maliny, porzeczki, agrest, truskawki, czarne jagody, wiśnie i letnie odmiany jabłek i gruszek można przechowywać kilka dni. Owoce wczesnojesienne takie jak :śliwki, niektóre odmiany jabłek i gruszek dają się przechować do kilku dni, natomiast niektóre odmiany późnojesienne jabłek i gruszek do kilku tygodni.
Owoce zimowe, głównie jabłka można przechowywać nawet kilka miesięcy. Bardzo duży wpływ na dobre przechowywanie owoców zimowych ma późny zbiór.
Podstawowym warunkiem dobrego przechowywania owoców jest utrzymanie odpowiedniej stałej temperatury i wilgotności powietrza.

9. Przechowywanie owoców w piwnicy.

Owoce powinny być przechowywane w takich piwnicach jak warzywa jednak muszą się znaleźć w niej zaraz po zbiorze, ale nie mokrych po deszczu czy rosie, gdyż dodatkowa wilgoć może doprowadzić do szybszego gnicia owoców. Nie powinno się przechowywać razem (w jednej skrzyni) różnych odmian, lub różnym stopniu dojrzałości.
Przy przechowywaniu owoców świeżych nie należy składować ich zbyt długo, gdyż z biegiem czasu zatracają swój smak i zaczynają gnić.

10. Przechowywanie suszu owocowego, warzywnego i grzybowego.

W/w susz powinno się przechowywać w pomieszczeniu suchym, w temperaturze ok 12ºC, w workach foliowych, naczyniach szczelnie zamkniętych, w pudełkach wyłożonym pergaminem itp.

11. Przechowywanie przetworów utrwalonych cukrem (marmolada, dżemy, powidła, soki, konfitury)

Przetwory utrwalone cukrem mogą fermentować jeżeli użyta była niedostateczna ilość cukru, kiedy nie były zastosowane zasady higieny, lub kiedy pomieszczenie w którym są przechowywane jest nieodpowiednie(powinno być chłodne i przewiewne). Fermentujące produkty należy przegotować!

12. Przechowywanie mąki, kaszy, makaronu.

Mąkę, kaszę i makaron przechowuje się w widnym, czystym, przewiewnym i suchym miejscu. W pomieszczeniu wilgotnym mąka może się skawalić lub zostać zaatakowana roztoczami i molem mącznym, natomiast kasza i makaron nabierają stęchłego smaku i zapachu.



Czytaj dalej »

Przechowywanie nasion.

Just-To-Survive.com
Nasiona dyni.

Przechowywanie nasion.

Prawidłowe przechowywanie nasion ma ogromny wpływ na zdolność kiełkowania, którą nasiona zachowują w ciągu bardzo rożnych okresów czasu, dochodzących nawet do dziesiątków lat. Zdolność i szybkość kiełkowania zależą od gatunku rośliny, z której pochodzą nasiona, od budowy nasion i od ich wieku.
Nasiona powinny być zbierane jako całkowicie dojrzałe i suche. Umieszczone w miejscu suchym i przewiewnym w temp 12-13ºC zachowują przez dłuższy czas zdolność kiełkowania.

Aby określić siłę kiełkowania nasion układamy na bibule lub kawałku materiału położonym na np. talerzu 100 nasion. Całość przykrywa się bibułą zwilżoną wodą i ustawia w ciepłe miejsce (ok 18-20ºC). Po pewnym czasie nasiona zaczną kiełkować. Nasiona, które wykiełkują w przeciągu 10 dni nadają się do siewu.
Siłę kiełkowania oblicza się z ilości wykiełkowanych nasion. Czyli jeżeli ze 100 nasion użytych do próby wykiełkuje ¼, to uważa się, że mają one siłę kiełkowania 25%, co za tym idzie trzeba trzeba ich wysiać 4 razy więcej.

Nasiona o bardzo małej sile kiełkowania nie nadają się do siewu, jednak nadają się doskonale jako pasza dla zwierząt.
Czytaj dalej »

Wysiew nasion.

Wysiew nasion.

Przed siewem trzeba zwrócić uwagę na jakość nasion, na odpowiedni dobór odmian, biorąc pod uwagę grunt i porę w jakim mają być wysiane.

Nasiona można wysiewać rzutowo, rozrzucając je równomiernie po całej powierzchni albo rzędowo. Po rozrzuceniu nasion glebę grabi się w celu przykrycia nasion. Ziemię po wysianiu i przykryciu nasion lekko się ubija.

Nasiona długo kiełkujące przed zasiewem moczy się w letniej wodzie przez 12-24 godziny i aby kiełki nie wyschły wysiewa się je w ziemi bardzo wilgotnej.

Na rozsadnik wybiera się miejsce dobrze nasłonecznione osłonięte od wiatrów i oczywiście wcześniej nawożone. Z rozsadnika otrzymuje się rośliny do późniejszego wysadzania na polu. Jesienią miejsce takie nawozi się obornikiem, a na wiosnę kompostem. Na rozsadnik wysiewa się nasiona jak najwcześniejszą wiosną, zaraz po tym jak ziemia odmarznie i obeschnie. Aby umożliwić jak najszybszą pracę rozsadnika na zimę można go przykryć warstwą liści lub słomy tworząc izolację.
Podczas zimnych nocy rozsadnik przykrywa się a w dzień odkrywa.

Just-To-Survive.com
Przykładowy rozsadnik. Źródło: pańskieoko.wordpress.com

Dostatecznie wyrośnięte rośliny w rozsadniku, przesadza się do gruntu na stałe, podlewając obficie wodą na kilka godzin przed wyjęciem z rozsady. Aby rośliny nie więdły rozsady robić najlepiej po deszczu albo przed wieczorem.
Do robienia otworów w ziemi służy kołek. Otwór w ziemi powinien być tak duży, aby korzenie rośliny były swobodnie w nim umieszczone. Po włożeniu rośliny do otworu ziemię wokół korzenia przytłacza się i natychmiast podlewa.


Po wszystkim należy pamiętać o pieleniu i spulchnianiu wierzchniej warstwy ziemi. 
Czytaj dalej »

Nawóz - kompost.

Just-To-Survive.com
Kompostownik, źródło: http://ogrodniczaobsesja.blogspot.com/

Kompost - naturalny nawóz.

Kompostem mogą zostać wszystkie odpadki gospodarstwa tj. śmieci pochodzenia organicznego – papier, liście, łodygi, odpadki kuchenne, popiół, szlam ze zbiorników wodnych, wióry i trociny drewniane, itp.

W razie kompostowania chwastów należy je zlać gorącą wodą lub wymieszać ze świeżo gaszonym wapnem aby zniszczyć możliwość kiełkowania i zachwaszczenia pola.

Aby otrzymać kompost usypujemy stos kompostowy o wysokości ok 1,5 m i bokach ok 2 metrów na suchym podłożu, najlepiej na wzniesieniu aby nie podchodziła woda. 
Na dół stosu kładziemy np. chrust, a później warstwami liście i inne odpadki, ziemie, liście i inne odpadki... Całość obsypujemy warstwą ziemi. Po upływie 3 miesięcy stos przekłada się aby warstwy zewnętrzne znalazły się w środku stosu a środkowe na zewnątrz. Robi się to dopóki nie powstanie jednolita masa. Zamiast usypywać stos można wykorzystać np. drewniane skrzynie.
Stos kompostowy na zimę zabezpiecza się łodygami i liśćmi roślin aby mróz nie spowolnił działania bakterii gnilnych wewnątrz stosu.

Najpóźniej po roku kompost powinno się wykorzystać do nawożenia, ponieważ po tym czasie wartość nawozowa kompostu zmniejsza się.
Czytaj dalej »

Naturalne nawozy.

Naturalne nawozy.


Gnojówka.
Gnojówką nazywamy mocz gromadzony oddzielnie w zbiornikach, która ma dość dużą wartość nawozową, jednak nie jest pełnym nawozem. Zawiera ona azot i w dużej ilości potas (ok 1 kg azotu i 1 kg potasu na 100 litrów gnojówki).
Po wywiezieniu na pole gnojówkę należy natychmiast przyorać aby zapobiec ulatnianiu się zawartego w niej składników.

Odchody ludzkie.
Odchody ludzkie mają bardzo dużą wartość nawozową. Odchody powinne być gromadzone na składach kompostowych i przykryte aby zapobiec stratom w azocie. Odchody ludzkie można mieszać z ziemią dła łatwiejszego przewożenia, a po wywiezieniu na pole trzeba niezwłocznie rozrzucić i przyorać.

Obornik.
Obornik to sfermentowany zwierzęcy kał, mocz i ściółka, która jest wyścielona w oborze na stanowiskach zwierząt. Jest bogaty w składniki odżywcze niezbędne do wzrostu roślin. Obornik rozrzuca się na polu a następnie przyorywa.


Obornik sztuczny.
Obornik sztuczny przygotowuje się ze słomy pociętej na sieczkę obfice zwilżoną wodą. Po upływie dłuższego czasu w/w słoma robi się brunatna i zaczyna się rozkładać. Słoma zawiera jednak bardzo mało azotu.

Gnojowica.
Następnym nawozem naturalnym obok obornika jest gnojownica i obornik sztuczny. Są one mniej wartościowym nawozem niż obornik. Gnojownicę stanowią odchody zwierzęce zmieszane z wodą i zgromadzone w zbiornikach. Zbiornik w postaci np. wycementowanego lub wylepionego gliną dołu w ziemi umieszczony powinien być w pobliżu obory.
Gnojownica nadaje się na nawożenie łąk i pastwisk, gdyż jest ciekła i dobrze wsiąka w glebę.
Czytaj dalej »

Nawożenie gleby i hodowla roślin - Rolnictwo.

Just-To-Survive.com

Rolnictwo - nawożenie gleby i hodowla roślin.

Uprawa warzyw ma coraz większe znaczenie ze względu na zwiększające się ich spożywanie.
Warzywa oprócz grochu, fasoli, bobu i soi, które zawierają dużej ilości tłuszczu i białka, są mało pożywne. Zawierają one prawie 90% wody, natomiast resztę stanowią składniki nieodzowne dla człowieka, tj. witaminy, sole mineralne i kwasy organiczne. Trzeba pamiętać, że spożywanie warzyw chroni przed chorobami, które są skutkiem braku witamin w organizmie, jak np. u dzieci krzywica, anemia, szkorbut, itd

Rośliny w zależności od gatunku potrzebują do swojego rozwoju wielu substancji, a przede wszystkim pierwiastków węgla, wodoru, tlenu, azotu, fosforu, potasu wapnia, magnezu, siarki, sodu, krzemu, a w mniejszych ilościach cynku, miedzi, jodu, manganu i innych.
Pierwiastki takie jak wodór i tlen roślina pobiera z powietrza, natomiast pozostałe pierwiastki w postaci związków chemicznych rozpuszczonych w wodzie - z gleby.
Gleba jest praktycznie niewyczerpanym źródłem tych składników, ale niektórych może być za mało. Stąd wynika potrzeba nawożenia gleby nawozami, aby przez to zapewnić roślinom prawidłowy wzrost i owocowanie.
Dawniej użyźniania ziemi dokonywano tylko za pomocą nawozów naturalnych, zwanych organicznymi i dlatego tutaj tylko takie nawozy omówimy(najprostsze do otrzymania).
Ponadto warto wspomnieć, że ważnym czynnikiem hodowli roślin jest także ich pielęgnacja i zwalczanie chorób oraz szkodników.

Nawozy Naturalne.


Nawozy naturalne są to nawozy wytwarzane w gospodarstwach wiejskich z rozmaitych odpadków, a więc odchodów zwierzęcych i ludzkich, a poza tym części roślin, które uległy działaniu gnicia czyli uległy działaniu bakterii i grzybów przy udziale wody i tlenu. Ponieważ zawierają wszystkie potrzebne do życia roślin składniki pokarmowe, nazywa się je nawozami pełnymi.

Do nawozów organicznych zalicza się obornik, gnojowicę, sztuczny obornik, gnojówkę, odchody ludzkie, kompost i nawozy zielone.


Czytaj dalej »

Zostań wielkim człowiekiem.

Zostań wielkim człowiekiem.


Już od dziecka byliśmy dumni z siebie kiedy zrobiliśmy coś bez pomocy rodziców. Wielką mamy radość kiedy sami sobie radzimy w życiu. Jesteśmy szczęśliwi kiedy bez niczyjej pomocy zdobywamy nowe umiejętności i doświadczenia, czujemy się wspaniale kiedy sami rozwiązujemy swoje problemy. 
Niestety, czasami w naszym życiu może pojawić się choroba, z którą sami nie możemy sobie poradzić i wtedy może pomóc nam ktoś nieznany. Ktoś kogo nigdy nie spotkaliśmy i prawdopodobnie nigdy nie spotkamy ale jago wielka magia pozwoli nam wyzdrowieć i żyć!
Kim jest ten magiczny człowiek? To wielki człowiek, który chce nieść bezinteresowną pomoc. 
Takich wielkich ludzi jest wielu ale ciągle jeszcze za mało więc apeluję do CIEBIE! Zostań wielkim człowiekiem i pomóż potrzebującym zapisując się jako dawca szpiku w DKMSorganów w DAWCA albo zostań dawcą krwi w Oddajkrew.pl lub w Centrum Krwiodawstwa w Twoim mieście. 

Bądź trochę samolubny i pomyśl, że zapisując się do w/w programów i wspierając te idee dajesz przykład innym, a może właśnie dzięki tobie zapisze się ktoś, kto kiedyś pomoże Tobie albo twojemu dziecku kiedy będzie w potrzebie?


Nie podejmuj decyzji pod wpływem chwili, przemyśl sprawę tydzień albo dwa. Byłoby dobrze aby twoja decyzja była świadoma i nieodwracalna żeby nie dawać komuś złudnej nadziei na ratunek. 








Ciesz się życiem i pomóż innym się z niego cieszyć!
Czytaj dalej »

Przygotowanie apteczki.

przygotowanie apteczki
Przygotowanie apteczki.

Przygotowanie apteczki.

Przeglądając strony związane z survivalem albo Preppersami można natknąć się na dyskusje na temat zawartości apteczek. Do czego służy apteczka chyba nie trzeba nikomu mówić, ale co powinno się w niej znaleźć? To już nie jest taka łatwa sprawa.

Trochę inaczej będziemy przygotowywać zawartość apteczki samochodowej, inaczej apteczki przeznaczonej na wyprawy turystyczne, inaczej do domowego użytku, a jeszcze inaczej do prepperskiego zestawu B.A.G. (pierz i spier...).

Pomimo wspomnianych powyżej różnic apteczka powinna wyglądać mniej więcej tak:

  • maseczka do sztucznego oddychania, 
  • rękawice ambulatoryjne, 
  • koc ratunkowy, 
  • leki przeciwbólowe, 
  • leki przeciwbiegunkowe, 
  • leki przeciwzapalne, 
  • pęseta, 
  • nożyczki (z zaokrąglonymi końcami), 
  • agrafka 2 szt. 
  • bandaże elastyczne, 
  • gazy opatrunkowe, 
  • opaski opatrunkowe, 
  • chusty trójkątne (do wykonywania temblaków i unieruchomień kończyny) 
  • plastry opatrunkowe, 
  • opatrunek indywidualny (typ W – wojskowy w opakowaniu wodoodpornym, typ A – cywilny w opakowaniu pyłoszczelnym), 
  • opatrunki hydrożelowe na oparzenia, 
  • woda utleniona, 
  • sól fizjologiczną, 
  • spirytus lub gaziki nasączone alkoholem do dezynfekcji, 
Oczywiście przygotowując apteczkę powinniśmy wziąć pod uwagę aktualny stan zdrowia swój jak i osób z którymi będziemy przebywać, dlatego nasz zestaw w razie potrzeby będziemy musieli wzbogacić o leki np. na cukrzycę, nasercowe, itp.
Czytaj dalej »

Jaki telefon wybrać na wędrówki?

jaki telefon wybrać
Solid B2710.

Jaki telefon wybrać na wędrówki?

Obecnie najlepszym sposobem łączności w wielu sytuacjach jest telefon. Można zauważyć, że z roku na rok jest coraz więcej modeli przystosowanych do trudnych warunków tj. woda, kurz, wstrząsy, więc problemu z tym jaki telefon wybrać na wypady do lasu raczeni nie będzie.
Wybierając telefon komórkowy dla siebie zawsze patrzę na opinie różnych użytkowników i parametry oferowanego sprzętu. Obecnie(od ponad 2 lat) jestem w posiadaniu telefonu Samsung B2710 Solid i właśnie o tym telefonie będzie ten artykuł. Tak, wiem, mój solid to stary model a na rynku są nowsze telefony ale...
Testowałem różne telefony np. Solid C3350, testowałem też smartfony typu „nie gniotsta, nie łamiotsa” ale zawsze wracałem do swojego „dziadka”.
Wydaje mi się, że Samsung B2710 Solid to jeden z najlepszych telefonów dostępnych za rozsądną cenę dla ludzi uprawiających różnego rodzaju sporty, wycieczki, itd... czyli dla wszystkich, którzy nie siedzą ciągle przed telewizorem czy komputerem a chcą być cały czas w kontakcie ze światem.
Dlaczego ten sprzęt mnie tak urzekł?
Bo w/w Solid to telefon wytrzymały, odporny na pył i wodę a jego cena jest przystępna dla zwykłego zjadacza chleba.



Dane techniczne:

Waga - 0,1161 kg
Wymiary - 120,7 x 53 x 16,3 mm
Bateria Li-Ion 1300 mAh
Czas rozmów/czuwania Do 1140 min/ do 600 h
Pasmo pracy GSM 850 / 900 / 1800 / 1900
Wymiary wyświetlacza 2,0″
Rozdzielczość 240 x 320 (w pikselach)
Pojemność pamięci 50 MB z możliwością zwiększenia pamięci o kartę mikroSD

Klawiatura standardowa z joystikiem,
Aparat 2 mpx z możliwością nagrywania filmów wideo.
Wejście USB (wejście ładowarki/słuchawek) z zaślepką z uszczelką blokującą dostęp pyłu lub wody do środka urządzenia,
Osobne klawisze regulacji dźwięku oraz włączenia latarki.



W sofcie telefonu znajdziemy takie aplikacje jak:
przeglądarka internetowa,
radio FM (do odbioru radia potrzebne są słuchawki),
NaviExpert,
przeglądarka multimedialna,
gry,
Google Maps,
dyktafon,
bluetooth,
czasomierz,
stoper,
krokomierz,
kompas,
kalkulator,
kalendarz,
budzik,

W pełni naładowana bateria wytrzymuje około tygodnia bez ładowania przy zwykłym użytkowaniu. Oczywiście wtedy, kiedy używamy aplikacji typu krokomierz czy GPS ogniwo wytrzymuje dużo krócej.
Dwa lata temu kiedy wchodziłem na Giewont włączyłem krokomierz aby sprawdzić ile kroków zrobiłem w czasie wycieczki. Niestety, sprawdzenie nie wyszło bo kiedy jeszcze przed szczytem chciałem sprawdzić ile kroków już zrobiłem to okazało się, że telefon się wyłączył! Dobrze, że nic się nie wydarzyło i nie trzeba było wzywać pomocy.

Telefon posiada klasę wytrzymałości ekranu 4H i klasę szczelności IP67. 4H nie jest to może największa wytrzymałość, ale zapewnia wystarczającą ochronę przed uderzeniami, natomiast klasa szczelności IP67 mówi, że obudowa całkowita ochroni przed wnikaniem pyłu oraz ochrania przed zalaniem wnętrza przy zanurzeniu na głębokość ok. 1 m pod powierzchnią wody w czasie 30 min.


Warto przy okazji wspomnieć o innych funkcjach telefonu.
Telefon posiada wbudowaną latarkę led, która w ciemności dość dobrze oświetla przedmiot na kilkanaście metrów. Aparat 2 mpx bez lampy błyskowej, który umożliwia robienie średniej jakości zdjęć. Nagrywanie wideo? Dokumentacja wideo jest tak słabej jakości, że powiedzmy sobie prawdę - nagrywania wideo nie ma! Ponadto opisywany Solid ma odtwarzacz mp3 i radio co z jego głośnikiem daje możliwość posłuchania muzyki w dość cywilizowany sposób. Oczywiście aby radio działało potrzebujemy słuchawek, niestety te dostarczane w zestawie są słabej jakości dlatego warto zakupić za kilka złotych przejściówkę(adapter) umożliwiającą przejście z mini USB na wejście 3,5 mm i słuchawki z takim wtykiem.
W telefonie znajdziemy jeszcze kompas, krokomierz, GPS, ale to zwykłe gadżety.
Kompas niedokładny, krokomierz i GPS strasznie doją naszą baterię więc lepiej ich za dużo nie używać w czasie wędrówek.

Patrząc przez pryzmat wytrzymałości, wielofunkcyjności i długości pracy na baterii bez ładowania mogę stwierdzić, że pomimo kilku mankamentów Samsung B2710 Solid powinien znajdować się na wyposażeniu każdego wędrowca, harcerza itd.



Czytaj dalej »

Żarowa zapalniczka taktyczna.

Żarowa zapalniczka taktyczna.


Będąc w terenie na biwaku, czy na szlaku warto mieć ze sobą jakieś źródło ognia.

Oczywiście możemy kupić zapałki zwykłe lub sztormowe albo zapalniczkę za 3 złote, włożyć w woreczek z zamknięciem strunowym aby nam nie zamokła w czasie deszczu czy przepraw przez wodę i nosić ją w plecaku czy kieszeni. Możemy także kupić żarową zapalniczkę taktyczną, która jest dostosowana do trudnych warunków jakie mogą nam się przydarzyć w czasie wędrówki.
Jaką zapalniczkę wybrać?
Możemy zaopatrzyć się w zapalniczkę za ok 200 złotych, ale także możemy kupić za 20-25 złotych w zależności od naszych potrzeb i zasobów pieniężnych.


Ja jestem w posiadaniu zapalniczki za 20 złotych i jestem zadowolony z zakupu. 
Jest to idealna na wyprawy w teren taktyczna zapalniczka żarowa, z wodoszczelną pokrywą żarnika pizoelektrycznego, wykonana z dość mocnego tworzywa sztucznego. Zapalniczka posiada sznurek do zawieszenia np. na szyi i zawór wielokrotnego napełniania. Płomień zapalniczki podtrzymywany jest przez żarnik, który utrudnia zdmuchnięcia ognia podczas wiatru. Zapalniczka dzięki swojej konstrukcji daje odporność na uderzenia, upadki czy zgniecenia. Ponadto posiada wskaźnik ilości gazu, przycisk do otwierania pokrywy żarnika i podwójne zamknięcie pokrywy.
Pozwoliłem sobie na mały test ów zapalniczki, która została zatopiona w wodzie na głębokości ok 30 cm, na 10 minut. Po wyłowieniu zapalniczka odpaliła za pierwszym razem!

zapalniczka żarowa
Zatopiona zapalniczka.
zapalniczka żarowa

Wyciągnięcie z wody.

zapalniczka żarowa
Próba działania.
Czytaj dalej »

Rozpalanie ognia latarką.

Just-To-Survive.com
Latarka.

Rozpalanie ognia latarką.

Każdy survivalowiec czy preppers powinien znać kilka sposobów rozpalania ognia. Jednym ze sposobów rozpalania ognia bez zapałek jest użycie latarki. Niestety ta metoda wymaga słońca, więc może być przydatna wtedy kiedy chcemy ugotować obiad albo wodę na kawę czy herbatę, a mamy niewiele zapałek lub gazu w zapalniczce.

Do rozpalenia ognia potrzebujemy latarkę, a dokładniej jej zwierciadło(odbłyśnik) i rozpałkę. Najszybciej rozpałka zapali się kiedy będzie w ciemnym kolorze.

Rozpałkę umieszczamy w odbłyśniku w otworze po żarówce, skierowujemy go w stronę słońca i skupiamy promienie słoneczne odbite od zwierciadła na rozpałce. Gdy rozpałka się zatli wyciągamy ją z otworu zwierciadła i staramy się przenieść energię cieplną z rozpałki na podpałkę. Dalej postępujemy zgodnie ze wskazówkami zamieszczonymi TU.


survival
Odbłyśnik.



survival
Skupianie promieni słonecznych.

survival
Żarzenie się rozpałki.
Czytaj dalej »