Przechowywanie żywności pochodzenia roślinnego.

Przechowywanie żywności pochodzenia roślinnego.

Wiedza o przechowywaniu produktów spożywczych jest bardzo ważna. Dlatego warto wiedzieć, że przechowywanie artykułów spożywczych zależy przede wszystkim od rodzaju przechowywanego produktu i od warunków, w jakich jest on przechowywany. Najważniejsze czynniki, które mają wpływ na przechowywanie artykułów spożywczych to: temperatura(utrzymanie możliwie jednakowej temperatury), wilgotność powietrza, właściwa wentylacja, światło oraz przestrzeganie czystości.
Artykuły żywnościowe można podzielić na dwie grupy:
  • pochodzenia roślinnego – owoce, warzywa, przetwory warzywne i owocowe oraz artykuły mączne.
  • pochodzenia zwierzęcego – jaja, artykuły mięsne, mleczarskie i rybne.

Trzeba wspomnieć, iż tłuszcze należą do obu w/w grup.

1. Przechowywanie warzyw w stanie świeżym.

Sposób przechowywania powinien być dostosowany do rodzaju warzyw i warunków, jakimi się rozporządza.
Warzywa przechowywać możemy w chłodniach, przechowalniach, ziemiankach, piwnicach, na strychach, w kopcach, rowach oraz w gruncie.
Chłodnie wyposażone są w specjalnie agregaty, pozwalające na regulowanie temperatury i wilgotności optymalnej dla danego surowca. W chłodniach przechowuje się tylko duże partie towarów.
Przechowalnie są to pomieszczenia zabezpieczające przed mrozami i wysoką temperaturą. Są wyposażone w wentylację i służą wyłącznie do przechowywania warzyw w stanie świeżym tylko przez okres późnojesienny i zimowy do wczesnej wiosny.

2. Przechowywanie warzyw w ziemiankach.

Ziemianka ma konstrukcję drewnianą o dowolnych wymiarach, może być umieszczona w ziemi lub na jej powierzchni. Na konstrukcję drewnianą nałożona jest warstwa słomy, a na nią warstwa ziemi o grubości 20-30 cm. Do wentylacji służą kominy, które w razie mrozu zatyka się. Ziemianka powinna być zamykana. Warzywa układa się bezpośrednio na ubitą ziemię.
Just-To-Survive.com
Ziemianka.

3. Przechowywanie warzyw w kopcach.

Kopce powinny mieć kierunek z północy na południe. Takie ustawienie kopca zmniejsza ekspozycję kopca na promienie słoneczne. Kopce mają na ogół wysokość ok 100 cm, szerokość 150 cm, długość dowolną. Warzywa usypuje się w pryzmy, nakrywa suchą słomą(20-25 cm ugniecionej słomy), całość narzuca się warstwą ziemi (ok 10 cm) i uklepuje aby deszcz mógł swobodnie spłynąć. Wzdłuż kopca robi się rowki aby spływająca woda nie podchodziła pod kopiec. Przed zimą kopiec obsypuje się 30-50 cm warstwą ziemi w celu zwiększenia izolacji.
Kopce z warzywami przeznaczonymi do wcześniejszego niż na wiosnę zużycia powinno się nakrywać liśćmi, łętami itp. aby ułatwić wyjmowanie warzyw w czasie zimy. Nakrycie służy za warstwę izolacyjną, po usunięciu której warzywa zaczynają szybko wzrastać i gnić.
Just-To-Survive.com
Kopiec.

4. Przechowywanie warzyw w dołach.

Warzywa wsypuje się do dołu o głębokości 50-60 cm i szerokości 40-50 cm. Na nie sypie się warstwę ziemi ok 10 cm, z nastaniem mrozów rów z warzywami przykrywa się np. warstwą słomy i całość przysypuje warstwą ziemi.
Just-To-Survive.com
Przechowywanie warzyw w dołach.

5. Przechowywanie warzyw w piwnicach.

W piwnicach można przechowywać wszystkie warzywa (z wyjątkiem cebuli i czosnku) pod warunkiem, że piwnica nie jest podmokła i można ja przewietrzać oraz utrzymywać w niej odpowiednią temperaturę.
Piwnice powinny mieć dostęp świeżego powietrza(posiadać wentylację) i utrzymywać odpowiednią temperaturę wahającą się w przedziale 2-6ºC. Aby piwnica utrzymywała taką temperaturę , jej ściany i sklepienie powinno być odpowiednio grube i zaizolowane np. warstwą ziemi. Wejście do piwnicy powinno być umieszczone w korytarzu lub przedsionku, które zabezpieczy przed bezpośrednim dostaniem się świeżego(gorącego lub mroźnego) powietrza z zewnątrz. Piwnica powinna być zamykana i mieć wysoki próg aby woda nie wlewała się do środka, oraz nie powinna być wystawiona na promienie słoneczne.

6. Przechowywanie warzyw w gruncie.

Ten sposób przechowywania stosuje się w przypadku warzyw wytrzymałych na niską temperaturę tj. pietruszkę,brukselkę, pory.
Brukselkę rosnącą w miejscu zacisznym można pozostawić w gruncie bez przykrycia, lub też ziemię między rzędami można przykryć liśćmi i słomą. Pory można także pozostawić w gruncie i dodatkowo obsypać ziemię do 3/4 ich długości. Z nastaniem silnych mrozów na wierzch kładzie się łęty i liście. Pietruszkę przed nastaniem mrozów wykopuje się, ukręca nać i wsadza się w ziemię rzędami na tej samej głębokości na jakiej rosła. Po przyjściu mrozów pietruszkę przykrywa się ok 30 cm warstwą liści, ściółki itp.

7. Przechowywanie warzyw w beczce.

Beczkę wkopuje się w ziemię pionowo lub poziomo. Po napełnieniu beczki otwór zatyka się np. workiem jutowym wypełnionym słomą lub trocinami. I całość zasypuje ziemią.

Warzywa takie jak cebula czy czosnek najlepiej przechowywać splecione w warkocz lub włożone do siatki z rzadkiej tkaniny zawieszone w przewiewnym miejscu.

8. Przechowywanie owoców w stanie świeżym.

W normalnych warunkach (nie w chłodni) owoce letnie takie jak: maliny, porzeczki, agrest, truskawki, czarne jagody, wiśnie i letnie odmiany jabłek i gruszek można przechowywać kilka dni. Owoce wczesnojesienne takie jak :śliwki, niektóre odmiany jabłek i gruszek dają się przechować do kilku dni, natomiast niektóre odmiany późnojesienne jabłek i gruszek do kilku tygodni.
Owoce zimowe, głównie jabłka można przechowywać nawet kilka miesięcy. Bardzo duży wpływ na dobre przechowywanie owoców zimowych ma późny zbiór.
Podstawowym warunkiem dobrego przechowywania owoców jest utrzymanie odpowiedniej stałej temperatury i wilgotności powietrza.

9. Przechowywanie owoców w piwnicy.

Owoce powinny być przechowywane w takich piwnicach jak warzywa jednak muszą się znaleźć w niej zaraz po zbiorze, ale nie mokrych po deszczu czy rosie, gdyż dodatkowa wilgoć może doprowadzić do szybszego gnicia owoców. Nie powinno się przechowywać razem (w jednej skrzyni) różnych odmian, lub różnym stopniu dojrzałości.
Przy przechowywaniu owoców świeżych nie należy składować ich zbyt długo, gdyż z biegiem czasu zatracają swój smak i zaczynają gnić.

10. Przechowywanie suszu owocowego, warzywnego i grzybowego.

W/w susz powinno się przechowywać w pomieszczeniu suchym, w temperaturze ok 12ºC, w workach foliowych, naczyniach szczelnie zamkniętych, w pudełkach wyłożonym pergaminem itp.

11. Przechowywanie przetworów utrwalonych cukrem (marmolada, dżemy, powidła, soki, konfitury)

Przetwory utrwalone cukrem mogą fermentować jeżeli użyta była niedostateczna ilość cukru, kiedy nie były zastosowane zasady higieny, lub kiedy pomieszczenie w którym są przechowywane jest nieodpowiednie(powinno być chłodne i przewiewne). Fermentujące produkty należy przegotować!

12. Przechowywanie mąki, kaszy, makaronu.

Mąkę, kaszę i makaron przechowuje się w widnym, czystym, przewiewnym i suchym miejscu. W pomieszczeniu wilgotnym mąka może się skawalić lub zostać zaatakowana roztoczami i molem mącznym, natomiast kasza i makaron nabierają stęchłego smaku i zapachu.



Czytaj dalej »

Przechowywanie nasion.

Just-To-Survive.com
Nasiona dyni.

Przechowywanie nasion.

Prawidłowe przechowywanie nasion ma ogromny wpływ na zdolność kiełkowania, którą nasiona zachowują w ciągu bardzo rożnych okresów czasu, dochodzących nawet do dziesiątków lat. Zdolność i szybkość kiełkowania zależą od gatunku rośliny, z której pochodzą nasiona, od budowy nasion i od ich wieku.
Nasiona powinny być zbierane jako całkowicie dojrzałe i suche. Umieszczone w miejscu suchym i przewiewnym w temp 12-13ºC zachowują przez dłuższy czas zdolność kiełkowania.

Aby określić siłę kiełkowania nasion układamy na bibule lub kawałku materiału położonym na np. talerzu 100 nasion. Całość przykrywa się bibułą zwilżoną wodą i ustawia w ciepłe miejsce (ok 18-20ºC). Po pewnym czasie nasiona zaczną kiełkować. Nasiona, które wykiełkują w przeciągu 10 dni nadają się do siewu.
Siłę kiełkowania oblicza się z ilości wykiełkowanych nasion. Czyli jeżeli ze 100 nasion użytych do próby wykiełkuje ¼, to uważa się, że mają one siłę kiełkowania 25%, co za tym idzie trzeba trzeba ich wysiać 4 razy więcej.

Nasiona o bardzo małej sile kiełkowania nie nadają się do siewu, jednak nadają się doskonale jako pasza dla zwierząt.
Czytaj dalej »

Wysiew nasion.

Wysiew nasion.

Przed siewem trzeba zwrócić uwagę na jakość nasion, na odpowiedni dobór odmian, biorąc pod uwagę grunt i porę w jakim mają być wysiane.

Nasiona można wysiewać rzutowo, rozrzucając je równomiernie po całej powierzchni albo rzędowo. Po rozrzuceniu nasion glebę grabi się w celu przykrycia nasion. Ziemię po wysianiu i przykryciu nasion lekko się ubija.

Nasiona długo kiełkujące przed zasiewem moczy się w letniej wodzie przez 12-24 godziny i aby kiełki nie wyschły wysiewa się je w ziemi bardzo wilgotnej.

Na rozsadnik wybiera się miejsce dobrze nasłonecznione osłonięte od wiatrów i oczywiście wcześniej nawożone. Z rozsadnika otrzymuje się rośliny do późniejszego wysadzania na polu. Jesienią miejsce takie nawozi się obornikiem, a na wiosnę kompostem. Na rozsadnik wysiewa się nasiona jak najwcześniejszą wiosną, zaraz po tym jak ziemia odmarznie i obeschnie. Aby umożliwić jak najszybszą pracę rozsadnika na zimę można go przykryć warstwą liści lub słomy tworząc izolację.
Podczas zimnych nocy rozsadnik przykrywa się a w dzień odkrywa.

Just-To-Survive.com
Przykładowy rozsadnik. Źródło: pańskieoko.wordpress.com

Dostatecznie wyrośnięte rośliny w rozsadniku, przesadza się do gruntu na stałe, podlewając obficie wodą na kilka godzin przed wyjęciem z rozsady. Aby rośliny nie więdły rozsady robić najlepiej po deszczu albo przed wieczorem.
Do robienia otworów w ziemi służy kołek. Otwór w ziemi powinien być tak duży, aby korzenie rośliny były swobodnie w nim umieszczone. Po włożeniu rośliny do otworu ziemię wokół korzenia przytłacza się i natychmiast podlewa.


Po wszystkim należy pamiętać o pieleniu i spulchnianiu wierzchniej warstwy ziemi. 
Czytaj dalej »

Nawóz - kompost.

Just-To-Survive.com
Kompostownik, źródło: http://ogrodniczaobsesja.blogspot.com/

Kompost - naturalny nawóz.

Kompostem mogą zostać wszystkie odpadki gospodarstwa tj. śmieci pochodzenia organicznego – papier, liście, łodygi, odpadki kuchenne, popiół, szlam ze zbiorników wodnych, wióry i trociny drewniane, itp.

W razie kompostowania chwastów należy je zlać gorącą wodą lub wymieszać ze świeżo gaszonym wapnem aby zniszczyć możliwość kiełkowania i zachwaszczenia pola.

Aby otrzymać kompost usypujemy stos kompostowy o wysokości ok 1,5 m i bokach ok 2 metrów na suchym podłożu, najlepiej na wzniesieniu aby nie podchodziła woda. 
Na dół stosu kładziemy np. chrust, a później warstwami liście i inne odpadki, ziemie, liście i inne odpadki... Całość obsypujemy warstwą ziemi. Po upływie 3 miesięcy stos przekłada się aby warstwy zewnętrzne znalazły się w środku stosu a środkowe na zewnątrz. Robi się to dopóki nie powstanie jednolita masa. Zamiast usypywać stos można wykorzystać np. drewniane skrzynie.
Stos kompostowy na zimę zabezpiecza się łodygami i liśćmi roślin aby mróz nie spowolnił działania bakterii gnilnych wewnątrz stosu.

Najpóźniej po roku kompost powinno się wykorzystać do nawożenia, ponieważ po tym czasie wartość nawozowa kompostu zmniejsza się.
Czytaj dalej »

Naturalne nawozy.

Naturalne nawozy.


Gnojówka.
Gnojówką nazywamy mocz gromadzony oddzielnie w zbiornikach, która ma dość dużą wartość nawozową, jednak nie jest pełnym nawozem. Zawiera ona azot i w dużej ilości potas (ok 1 kg azotu i 1 kg potasu na 100 litrów gnojówki).
Po wywiezieniu na pole gnojówkę należy natychmiast przyorać aby zapobiec ulatnianiu się zawartego w niej składników.

Odchody ludzkie.
Odchody ludzkie mają bardzo dużą wartość nawozową. Odchody powinne być gromadzone na składach kompostowych i przykryte aby zapobiec stratom w azocie. Odchody ludzkie można mieszać z ziemią dła łatwiejszego przewożenia, a po wywiezieniu na pole trzeba niezwłocznie rozrzucić i przyorać.

Obornik.
Obornik to sfermentowany zwierzęcy kał, mocz i ściółka, która jest wyścielona w oborze na stanowiskach zwierząt. Jest bogaty w składniki odżywcze niezbędne do wzrostu roślin. Obornik rozrzuca się na polu a następnie przyorywa.


Obornik sztuczny.
Obornik sztuczny przygotowuje się ze słomy pociętej na sieczkę obfice zwilżoną wodą. Po upływie dłuższego czasu w/w słoma robi się brunatna i zaczyna się rozkładać. Słoma zawiera jednak bardzo mało azotu.

Gnojowica.
Następnym nawozem naturalnym obok obornika jest gnojownica i obornik sztuczny. Są one mniej wartościowym nawozem niż obornik. Gnojownicę stanowią odchody zwierzęce zmieszane z wodą i zgromadzone w zbiornikach. Zbiornik w postaci np. wycementowanego lub wylepionego gliną dołu w ziemi umieszczony powinien być w pobliżu obory.
Gnojownica nadaje się na nawożenie łąk i pastwisk, gdyż jest ciekła i dobrze wsiąka w glebę.
Czytaj dalej »

Nawożenie gleby i hodowla roślin - Rolnictwo.

Just-To-Survive.com

Rolnictwo - nawożenie gleby i hodowla roślin.

Uprawa warzyw ma coraz większe znaczenie ze względu na zwiększające się ich spożywanie.
Warzywa oprócz grochu, fasoli, bobu i soi, które zawierają dużej ilości tłuszczu i białka, są mało pożywne. Zawierają one prawie 90% wody, natomiast resztę stanowią składniki nieodzowne dla człowieka, tj. witaminy, sole mineralne i kwasy organiczne. Trzeba pamiętać, że spożywanie warzyw chroni przed chorobami, które są skutkiem braku witamin w organizmie, jak np. u dzieci krzywica, anemia, szkorbut, itd

Rośliny w zależności od gatunku potrzebują do swojego rozwoju wielu substancji, a przede wszystkim pierwiastków węgla, wodoru, tlenu, azotu, fosforu, potasu wapnia, magnezu, siarki, sodu, krzemu, a w mniejszych ilościach cynku, miedzi, jodu, manganu i innych.
Pierwiastki takie jak wodór i tlen roślina pobiera z powietrza, natomiast pozostałe pierwiastki w postaci związków chemicznych rozpuszczonych w wodzie - z gleby.
Gleba jest praktycznie niewyczerpanym źródłem tych składników, ale niektórych może być za mało. Stąd wynika potrzeba nawożenia gleby nawozami, aby przez to zapewnić roślinom prawidłowy wzrost i owocowanie.
Dawniej użyźniania ziemi dokonywano tylko za pomocą nawozów naturalnych, zwanych organicznymi i dlatego tutaj tylko takie nawozy omówimy(najprostsze do otrzymania).
Ponadto warto wspomnieć, że ważnym czynnikiem hodowli roślin jest także ich pielęgnacja i zwalczanie chorób oraz szkodników.

Nawozy Naturalne.


Nawozy naturalne są to nawozy wytwarzane w gospodarstwach wiejskich z rozmaitych odpadków, a więc odchodów zwierzęcych i ludzkich, a poza tym części roślin, które uległy działaniu gnicia czyli uległy działaniu bakterii i grzybów przy udziale wody i tlenu. Ponieważ zawierają wszystkie potrzebne do życia roślin składniki pokarmowe, nazywa się je nawozami pełnymi.

Do nawozów organicznych zalicza się obornik, gnojowicę, sztuczny obornik, gnojówkę, odchody ludzkie, kompost i nawozy zielone.


Czytaj dalej »