Jemy to co znajdziemy - Koniczyna.

Jemy to co znajdziemy - Koniczyna.


Koniczyny rosną niemal na wszystkich kontynentach w strefie klimatu umiarkowanego, a w Polsce występują w ponad 20 gatunkach i można je znaleźć na trawnikach, łąkach, pastwiskach, boiskach itd.
Najczęściej można spotykać koniczynę białą , koniczynę łąkową zwaną też czerwoną i koniczynę drobnogłówkową.

Koniczyna biała rośnie na wysokość 15-45 cm, ma jajowate 3-listkowe liście(z jasną plamą) na długich ogonkach. Kwiat biały a po przekwitnięciu różowawy. Kwitnie od maja do sierpnia na biało.

Trifolium repens L.
Koniczyna biała.

Koniczyna łąkowa rośnie na wysokość 15-50 cm. Jej wzniesiona łodyga jest owłosiona, na jej końcu znajdują się eliptyczne 3-listkowe liście z jasną plamą w kształcie grotu strzały. Kwitnie w kolorze purpuro-czerwonym od maja do września.

koniczyna czerwona.
Koniczyna łąkowa.

Koniczyna drobnogłówkowa występuje w prawie całej europie na suchych łąkach, przydrożach, pastwiskach. Rośnie do ok 35 cm na wiotkiej łodydze. Ma jajowate 3-listkowe liście o długości ok 1 cm. Liść środkowy jest nieco dłuższy od dwóch bocznych. Kwiaty są małe w kolorze żółtym, z czasem zmieniające kolor na ciemnobrązowy. Kwitnie od maja do września.

Trifolium dubium Sibth.
Koniczyna drobnogłówkowa.
Trifolium dubium Sibth.
Koniczyna drobnogłówkowa.

Z kwiatów koniczyn można przyrządzić herbatę, natomiast kwiaty i liście można ugotować jak szpinak. Ponadto z suszonych i zmielonych kwiatów można zrobić mąkę.



Proszę polub ten artykuł, jeśli uważasz go za wartościowy.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Proszę komentuj. Zostaw po sobie jakiś ślad.